Situata në bujqësinë evropiane është jashtëzakonisht e paqëndrueshme për shkak të paqëndrueshmërisë së tregjeve ndërkombëtare. Çmimet e plehrave janë rritur ndjeshëm, duke regjistruar rritje që tejkalojnë 70% gjatë periudhave kritike për shkak të konflikteve gjeopolitike që prekin furnizuesit kryesorë. Kjo paqëndrueshmëri po i bën shumë fermerë të mendojnë dy herë para se të plehërojnë tokën e tyre, pasi kostot e papërballueshme të prodhimit Ato kërcënojnë drejtpërdrejt rentabilitetin e të korrave dhe, për rrjedhojë, çmimin përfundimtar të ushqimit në shportën e blerjeve.
Për të provuar ta përballojë këtë stuhi, Komisioni Evropian ka nxjerrë një Plan Veprimi për Plehrat, me qëllim që të sigurojë që ky kontribut thelbësor të mos mungojë në ferma. Strategjia synon të forcojë prodhimin vendas dhe të zvogëlojë varësinë e kontinentit nga faktorët e jashtëm, duke promovuar një autonomia industriale është e nevojshme për të shmangur varësinë nga vendet e treta në kohë krize. Ky është një angazhim për sigurinë ushqimore në një kontekst ku çdo lëvizje në skenën ndërkombëtare mund të prishë tregun.
Stimuj ekonomikë dhe fleksibilitet financiar për sektorin bujqësor
Një nga masat më të rëndësishme për të lehtësuar barrën financiare mbi prodhuesit ka qenë pezullimi i detyrimeve të importit. Këshilli ka vendosur të pezullojë tarifat për produktet bazë si ureja dhe amoniaku për një vit, gjë që përfaqëson një kursimet e vlerësuara prej 60 milionë euro për sektorin bujqësor. Ky vendim synon të diversifikojë burimet e furnizimit dhe të lehtësojë aksesin në materiale që janë thelbësore për prodhimin e lëndëve ushqyese që i nevojiten tokës.
Për më tepër, është propozuar një reformë e Politikës së Përbashkët Bujqësore për t'u dhënë shteteve anëtare më shumë fleksibilitet me fondet. Qëllimi është që kjo të lejojë likuiditet të avancuar për fermerët përmes ndihmës së drejtpërdrejtë, duke i mundësuar atyre të blejnë furnizime para se të fillojë sezoni i mbjelljes. Ky fleksibilitet është një përgjigje emergjente ndaj një skenari ku fluksi i parasë së gatshme i fermave familjare është i tendosur rëndë nga inflacioni i energjisë.
Frika e humbjes së fuqisë industriale në territorin evropian
Megjithatë, jo të gjithë e shohin perspektivën me optimizëm, pasi industria vendase paralajmëron për dëme anësore. Organizatat e sektorit ankohen se plani evropian përqendrohet shumë në lehtësimin e blerjeve nga jashtë dhe neglizhon mbrojtjen e fabrikave që tashmë operojnë brenda BE-së. Ekziston një frikë reale se do të ndodhë një [e paqartë - ndoshta "një situatë" ose "një situatë"]. deindustrializimi për shkak të mungesës së mbështetjes Në mënyrë specifike, kompanitë lokale duhet të konkurrojnë me vendet që nuk kanë të njëjtat kërkesa mjedisore ose kosto kaq të larta të energjisë.
Sektori po kërkon që kalimi në një ekonomi me emetime më të ulëta të mos rezultojë në mbylljen e fabrikave, por përkundrazi në stimuj për modernizimin e atyre ekzistuese. Është jetike që qasje në lëndë të para dhe energji Duhet të jetë i qëndrueshëm në mënyrë që fabrikat e plehrave, të cilat janë ndër më efikaset në botë, të mos përfundojnë duke zhvendosur prodhimin e tyre. Pa një bazë të fortë industriale në vend, sovraniteti ushqimor i Bashkimit Evropian mund të bëhet i pakuptimtë në planin afatgjatë.
Realiteti i alternativave biologjike në bujqësi
Në këtë përpjekje për të qenë më të qëndrueshëm, institucionet evropiane po i kushtojnë shumë rëndësi plehrave organike dhe ekonomisë rrethore. Megjithatë, ekspertët po qëndrojnë me këmbë në tokë dhe na kujtojnë se shkenca ka kufizimet e saj aktuale. Sipas studimeve të ndryshme teknike, bioplehra për përdorim më efikas të azotit vetëm ata mundën zëvendësoni 3 përqind të azotit mineral që përdoret sot, gjë që e bën të qartë se ato nuk janë një zgjidhje magjike në afat të shkurtër.
Për këtë arsye, industria këmbëngul që plehrat minerale të mbeten gurthemeli i prodhimit të ushqimit në shkallë të gjerë. Është thelbësore që çdo ndryshim në rregulloret e nitrateve ose menaxhimi i mbeturinave bëhet duke ndjekur rregullore të reja evropiane për plehrat me kritere realiste që nuk rrezikojnë rendimentet e të korrave. Vetëm nëpërmjet një ekuilibri midis inovacionit të gjelbër dhe ruajtjes së kapacitetit tradicional të prodhimit mund të garantohet një e ardhme e qëndrueshme për bujqësinë spanjolle dhe evropiane.
Situata aktuale e bën të qartë se rruga drejt pavarësisë industriale të Evropës është e mbushur me pengesa dhe kërkon më shumë sesa thjesht zgjidhje të përkohshme. Ndërsa masat emergjente, të tilla si uljet e tarifave dhe fleksibiliteti më i madh në subvencionet e PPB-së, ofrojnë lehtësim shumë të nevojshëm për fermerët, sektori po bën thirrje për një vizion që mbron të gjithë zinxhirin e vlerës. Sigurimi që prodhimi i plehrave të mbetet i qëndrueshëm në rajonin tonë nuk është vetëm çështje bilancesh ekonomike, por e vetmja mënyrë për të garantuar që furnizimi ynë me ushqim nuk varet nga luhatjet politike të pjesëve të tjera të botës.
